Rebels howling on full moon

Rebelution
ég ætlaði að koma með sögu þrjú, með öllum díteilunum um Rebel showið á Nasa en þar sem ég hef ekki tíma til þess að kafa svona djúpt ofan í þetta þá er þetta frábær saga hjá honum Cator Sparks.... Og má ég bæta við að þetta voru 14 hönnuðir, ca 30 módel og ca þrjár klukkustundir til stefnu og við rokkuðum þessa sýningu öll sem eitt :)

http://www.sundancechannel.com/fullfrontalfashion/blog/2009/09/iceland-fashion-week-diary-part-3/

allt saman miklir snillingar og þetta var alvöru sýning, þvílíkt góð samvinna! Við röðuðum okkur upp eftir hári og meiköppi þ.e. að það þyrfti bara að bæta lítið á og breyta eftir hvern hönnuð, þurftum að koma okkur saman um hvaða módel væru hjá hverjum og sumir þurftu að skipta algjörlega um módel frá því sem hafði verið áður ákveðið en allir hjálpuðust að og komumst að samkomulagi. Tónlistin var súper, ljósin líka, við höfðum baksviðs aðstöðu og meira að segja var ekki mikið mál að redda nokkrum fataslám og herðatrjám. Basic ;)

Meira að segja megnið af staffinu hennar Kollu komu og unnu með okkur og allir sem að þessari sýningu komu eiga hrós skilið!

klapp klapp og kissess Arndís Ey

Days leading to rebelution 2

Laugardagur... the day of "fuck off"

Eftir allan svefninn og blámann frá föstudeginum var þarna kominn nýr tískudagur. Þó ég væri ekkert í stuði þá langaði mig að sjálfsögðu að sjá sýningarnar hjá þessum flottu ungu hönnuðum sem voru búnir að ferðast hingar hvaðanæva úr heiminum. Einnig átti að kynna Bacardi keppnina og átti svo að vera markaður fyrir okkur hönnuðina á milli 17 og 19. Svo að ég dreif mig í sund, skellti upp góða skapinu og jákvæðninni tilbúin í frábæran dag og brunaði til keflavíkur.

Þegar ég var rétt ókomin þá hringdi eitt módelið í mig og sagði að það væri allt farið til fjandans...??? Sviðið væri ógeðslegt og það væri allt orðið blautt vegna rigningar og hönnuðirnir væru hættir við að sýna. Ömmm SJOKK en samt ekkert svo hissa miðað við hvernig mér leið daginn áður. Ég dreif mig þá að kíkja á aðstæður og sá hönnuði labba um með fullar ferðatöskurnar, sumir sátu bara með eymdarsvip á töskunum sínum og vissu ekkert hvað þeir ættu ef sér að gera, sumir grétu og sumir hótuðu lögsóknum. Ég spjallaði við nokkra bara til að vita betur hver staðan væri og það var ljóst, allir erlendu hönnuðirnir nema einn voru hættir við að sýna og voru að yfirgefa svæðið.

Og bara svona til að lýsa aðeins aðstæðum þarna:

Það gleymdist að redda sound systemi og þurfti að hlaupa til að fá lánað á næsta pub á seinustu stundu.

Sviðið var úr vörubrettum af Íslensku jöklavatni, innplastað.... Rifið sellófan og strikamerki var ekki það sem þessir hönnuðir áttu von á þar sem að þeim hafi verið sagt áður en þau komu til Íslands að runwayið yrði stórt víkingaskip og því héti sýningin "walk on water" sem í rauninni var svo bara "walk on cardboard and plastic" í miðri bæjarhátíð með tíu ára börnum í VIP sætunum og ekki bætti úr skák að það rigndi þessari fínu haustrigningu sem hver heilvita Íslendingur þekkir og planar ekki svona útisýningar á þessum árstíma nema allavega með B-plan á hreinu.
Svo voru það baksviðs aðstæður, 3 tjöld fyrir 18 hönnuði, hár og make up. Ekkert pláss, enginn hiti, ekkert rafmagn, engar slár eða herðatré og svo voru þau farin að leka vatni.
Einn hönnuðurinn fékk samt the royal treatment og plús það að hafa fengið Lexus til afnota frá því að hann kom til landsins þá fékk hann eitt tjaldið fyrir sig og var fyrstur að sýna svo hann fékk módelin á undan öllum hinum, mörg þessara módela áttu svo að skipta og fara til annarra hönnuða en þessi hönnuður var með brjáluðustu hárgreiðslunina og förðunina og svo átti að rífa þetta allt af og skrúbba fyrir næsta show ef það gæfist tími það er að segja.

En það fékk ekki að reyna á það, Catalin var eini erlendi hönnuðurinn sem sýndi, flottur hönnuður, hrikalega falleg og vönduð föt og virkilega looked expensive! Ég hefði viljað sjá þá sýningu innandyra í alvöru showi.

Nokkrir hönnuðir töluðu sig saman um að færa sýninguna á bílastæðið fyrir aftan sviðið, en þar var fallegur steinagarður, höfnin og sjórinn í bakgrunn. Hefði verið flott á ljósmyndum og stærra runway. En þá hringdi kella í lögregluna og vildi láta handtaka Karelle hjá Kreal wear fyrir að stofna módelum í hættu og sagði hana ætla að láta þau labba ofan á steinunum í háum hælum. Sem var náttúrulega bara þvílík þvæla og lygi.

Þarna var manni nóg boðið þó maður væri bara áhorfandi af þessari vitleysu, en hvern langar að senda flotta hönnuði heim hundóánægða út í Íslendinga yfir höfuð??

Ég tók til þeirra ráða að hringja í hana Selmu snilling og hún hafði frétt af því að það var nýbúið að aflýsa tónleikum á Nasa þetta kvöld og bauðst til þess að athuga með staðinn. Snilld!!

Ég talaði strax við Andrew Lockhart sem var director af íslensku tískuvikunni og var ekki par sáttur við hlutina frekar en aðrir. Honum leist rosalega vel á það og bar það undir hönnuði að það væri í boði. Sá var búinn að vinna hörðum höndum við að reyna að sætta hönnuðina en fékk enga hjálp frá Kolbrúnu sem vildi alls ekki færa sýninguna um svo lítið sem nokkra metra (ætli það hafi eitthvað að gera með stóra auglýsingaplakatið á sviðinu?? hmm)

Þá voru Andrew, Selma og Inga komin í málið, crewið í Keflavík reyndi að sannfæra Kollu um að það væri góð lausn og allir gætu þá verið sáttir, við hönnuðirnir meira að segja búnir að ákveða að skipta á milli okkar kostnaðinum. En ekki vildi hún málamiðla á neinn hátt heldur tók af þeim rútuna og reyndi að tala módelin af því að koma með.

Einnig kom hún til mín, tók um axlirnar á mér og spurði hvort að ég hefði verið sú sem var að bjóða Nasa, ég svaraði því hiklaust játandi og sagði að eitthvað yrði að vera gert til að gera þessa hönnuði ánægða fyrst þeir væru hættir við að sýna "afhverju gerum við þetta ekki" sagði ég. Ég hafði aldrei hug á því að vera eitthvað að grafa undan henni heldur fannst að hún ætti að vera ánægð með lausnina sem allir voru búnir að fallast á. En hún stóð ennþá í trú um að hönnuðirnir myndu sýna og spurði mig bara hvernig ég ætlaði að fara að því að borga fyrir það.

Á meðan allir gerðu sig klára til að fara til Reykjavíkur þá stóð ég að sjálfsögðu við mitt og gerði módelið mitt klárt í Bacardi dressið. Allt sem tengdist þeirri keppni var frekar kjánalegt. Við fengum að vita það rúmri viku fyrir sýningu að við ættum að gera einn kjól spes fyrir það, sénsinn að það hafi fundist tími til þess með svo stuttum fyrirvara svo að ég valdi bara eitt dress úr collectioninu mínu þar sem það virtist skipta miklu máli að allir íslensku unghönnuðirnir tækju þátt.

Svo kláruðu Íslensku hönnuðirnir að sýna í rigningunni en það voru G. Elsa, Ryk og Cheamsri og eftir það átti að kynna Bacardi keppendur. Þarna er komin tveggja tíma töf á allt og klukkan um hálf sex (markaður átti að byrja kl fimm) en allir voru kallaðir á svið, og þá meina ég allir... öll módel, hár, förðunarfólk, staffið hennar og svo við bacardi keppendur. Svo stóðum við þarna eins og illa gerðir hlutir þangað til hún stamaði því út úr sér hver vinningshafin væri án þess að kynna keppendur. Hún Þórunn sæta átti sko fyrsta sætið vel skilið og var með kjól með Bacardi þema. Svo kom nú alveg það hallærislegasa sem gerðist á sviðinu þegar þessari ungu stúlku voru réttar 3 stórar Bacardi flöskur, hún hafði átt tvítugsafmæli daginn áður en það var nú allavega ágætt að hún var komin með aldur þar sem að það virtist enginn hafa velt því fyrir sér að þetta væri kannski ekki alveg við hæfi. Sérstaklega fyrir framan litlu krakkana í VIP sætunum sem voru með sleikjó og candy floss :) En hlakka til að sjá sýninguna hennar á Apótekinu og ekki slæmt að fá Evrópuferð líka.

Þarna endar dagurinn minn í Keflavík og ég dreif mig á Nasa að joina flottu rebelana.

hér eru svo myndir af þremur sýningum sem hún hélt... eða auglýsingum öllu heldur.

(copy right af myndum Steinþórsson photography og Þorgeir Ólafsson)

Bacardi auglýsing, Lexus auglýsing og í miðjunni sjáið þið mynd frá stórglæsilegri fatalínu Catalin Botezatu og af þessari líka stærðarinnar vatsflöskuna í stíl við sviðið sem gerði útslagið.

Það þarf kannski ekkert að taka það fram en það varð svo ekkert úr þessum markaði sem átti að vera enda örugglega planað að hafa hann úti og ekkert B-plan frekar en með annað.

More to come... days leading to rebelution

Days leading to rebelution 1.

Þá er íslenska tískuvikan búin og maður búinn að vera á fullu í damage controle seinustu vikuna og það lýtur út fyrir að það muni taka mikla vinnu að passa uppá íslenskt mannorð í tískubransanum á meðan hún Kolbrún Aðalsteinsdóttir heldur áfram að halda sínar sýningar.

Þessi tískuvika var hrikalega illa skipulögð og það vantaði algjörlega metnað fyrir að gera flott show... Allar sýningarnar litu frekar mikið út eins og model casting og auk þess einkenndust þær allar af auglýsingum fyrirtækja. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að það sé erfitt ef ekki ómögulegt að halda svona án þess að hafa styrktaraðila en hversvegna að vera með svona marga styrktaraðila ef fólk fær svo ekki borguð launin sín og ekkert er lagt í neitt.

Hvert fóru allir peningarnir spyr ég nú bara?? (held að við vitum samt vel svarið við því)

Ég var ekki mjög glöð með skipulagningu, staðsetningu né tímasteningu minnar tískusýningar sem var niðri í Reykjavíkurhöfn kl 14:00 4. sept. Sound system vantaði t.d. og enginn dj var heldur notast við Kron Kron mix disk... Mix disk frá þeim flottu plötusnúðum Benna B.Ruff og Gísla Galdri. En það var ekki tekið fram neinstaðar heldur bara hent í spilarann og ýtt á play og eini hátalarinn var forláta lúður á hvalaskoðunarskipi. Ekki nóg með það heldur var kella á fundi með okkur hönnuðum korter í sýningu og voru þeir fáu áhorfendur sem komust á þessum tíma byrjaðir að týnast á staðinn þegar við loksins gátum farið að klæða módelin okkar.

Þegar módelin voru svo komin í föt þurftum við svo að koma okkur fyrir á þar til gerðum prömmum á bryggjunni og eina leiðin til að komast þangað var að strötta í halarófu í gegnum áhorfandaskarann. Þar af leiðandi búin að sýna fötin sem við vorum að fara að sýna áður en við sýndum þau (glötuð setning en skýrir bara vel hversu óendanlega glatað það er)

Ég sem hafði verið alla vikuna á undan að skipta út módelum til að þurfa ekki að "Sýna fötin sem ég var að fara að sýna áður en við sýndi þau"

Ég sá það nefninlega á fyrstu og einu "æfingunni" að skiptingar myndu virka þannig að á milli hönnuða myndu módel svo hlaupa uppí hvalaskoðunarbátinn og þegar þau væru komin í næsta dress þá þyrftu þau að koma sér yfir á prammann hjá næsta hönnuði og til þess að gera það þá þyrftu þau að HLAUPA YFIR RUNWAYIÐ á meðan annar hönnuður var að sýna og þar af leiðandi "búin að sýna fötin sem átti að fara að sýna áður en þau voru sýnd"

Ég held mig hafi sjaldan langað jafn mikið að hverfa ofan í jörðina en ég stakk reyndar uppá því við módelin mín að við myndum bara stynga okkur í sjóinn og synda upp að næsta bakka...

By the way þá hafði mér verið lofað sýningu um kvöld í gömlu flugskýli frá hernum, sound systemi með dj og ýmislegt fleira en það voru greinilega bara orð sem hún hafði ekkert hugsað sér að standa við.... svo skammaðist hún sín ekkert þegar hún bauð okkur uppá þetta!!!

En ég sagði ekki mikið, passaði bara uppá mig og mitt og gerði eins vel og ég mögulega gat miðað við aðstæður. Einn lítinn hlut bað ég þó um..... Kolbrún labbaði á milli hönnuða á meðan á sýningunni stóð og sendi fram módelin (þarf ég að taka það fram að til þess þurfti hún að labba á runwayinu) ég hafði tekið eftir því að hún var farin að flýta sér voða mikið undir lokin og þegar hún kom til mín spurði ég hvort að við værum ekki bara rólegar að njóta þess að vera þarna og svona... Hún svaraði því játandi og kallaði svo á módelin mín "GO GO GO" og ég bað hana um að senda þau fram aðeins hægar en það kom bara "GO GO GO" og hún sagði að það yrði að vera góður straumur á þessu svo að þetta liti sem best út fyrir ljósmyndarana. Sem það gerði ekki því að það var of stutt á milli módela til þess að þau gætu einusinni pósað almennilega fyrir ljósmyndara, næsta módel var alveg komin í rassinn á þeirri sem var að pósa eftir tvær sek.... Vitið þið hvernig það kemur út á myndum?? Ég skal sýna ykkur

á fyrri myndinni sjáið bilið sem var á milli módela og á þeirri seinni kellinguna komna að skipta sér af.....

Ég á samt yndislega vini og fjölskyldu sem fjölmenntu á sýninguna. Sumir þurftu að taka sér frí í vinnu, skrópa í skálnn og svona en þau mættu öll og studdu Arndísina sína og gáfu mér gott klapp þegar ég var loksins búin með sýninguna og bacardi keppnina sem ekkert var auglýst greinilega og enginn vissi af því að áhorfendur voru farnir áður en hún byrjaði...??? Fyrir utan vini og fjölskyldur hönnuðanna sem vissu samt ekkert hvað var að gerast í lokinn.

Eftir sýningu var mitt fólk voða hresst og vildu fara út að dansa en ég gat ekki annað en farið bara heim að sofa eftir að hafa þó kíkt með þeim í dinner og einn drykk.... Ég orkaði ekki einusinni að fara að sjá Bao Tranchi í Viking museum þetta kvöld þó það hafi verið planið þá svaf ég hana bara af mér. Maður var bara hálf niðurdreginn eftir allt sem maður var búinn að leggja á sig og fékk svo bara prump sýningu og vanvirðingu.

Fötin stóðu samt fyrir sínu og vöktu athygli erlendu blaðamannanna. Það er þó eitt jákvætt eftir daginn en það jafnar þó ekki út allt það slæma við þessa sýningu.

Þetta var dagur eitt... kemur bráðum dagur tvö "DAYS LEADING TO REBELUTION"

kissess Arndís Ey