Þá er íslenska tískuvikan búin og maður búinn að vera á fullu í damage controle seinustu vikuna og það lýtur út fyrir að það muni taka mikla vinnu að passa uppá íslenskt mannorð í tískubransanum á meðan hún Kolbrún Aðalsteinsdóttir heldur áfram að halda sínar sýningar.
Þessi tískuvika var hrikalega illa skipulögð og það vantaði algjörlega metnað fyrir að gera flott show... Allar sýningarnar litu frekar mikið út eins og model casting og auk þess einkenndust þær allar af auglýsingum fyrirtækja. Ég geri mér fullkomlega grein fyrir því að það sé erfitt ef ekki ómögulegt að halda svona án þess að hafa styrktaraðila en hversvegna að vera með svona marga styrktaraðila ef fólk fær svo ekki borguð launin sín og ekkert er lagt í neitt.
Hvert fóru allir peningarnir spyr ég nú bara?? (held að við vitum samt vel svarið við því)
Ég var ekki mjög glöð með skipulagningu, staðsetningu né tímasteningu minnar tískusýningar sem var niðri í Reykjavíkurhöfn kl 14:00 4. sept. Sound system vantaði t.d. og enginn dj var heldur notast við Kron Kron mix disk... Mix disk frá þeim flottu plötusnúðum Benna B.Ruff og Gísla Galdri. En það var ekki tekið fram neinstaðar heldur bara hent í spilarann og ýtt á play og eini hátalarinn var forláta lúður á hvalaskoðunarskipi. Ekki nóg með það heldur var kella á fundi með okkur hönnuðum korter í sýningu og voru þeir fáu áhorfendur sem komust á þessum tíma byrjaðir að týnast á staðinn þegar við loksins gátum farið að klæða módelin okkar.
Þegar módelin voru svo komin í föt þurftum við svo að koma okkur fyrir á þar til gerðum prömmum á bryggjunni og eina leiðin til að komast þangað var að strötta í halarófu í gegnum áhorfandaskarann. Þar af leiðandi búin að sýna fötin sem við vorum að fara að sýna áður en við sýndum þau (glötuð setning en skýrir bara vel hversu óendanlega glatað það er)
Ég sem hafði verið alla vikuna á undan að skipta út módelum til að þurfa ekki að "Sýna fötin sem ég var að fara að sýna áður en við sýndi þau"
Ég sá það nefninlega á fyrstu og einu "æfingunni" að skiptingar myndu virka þannig að á milli hönnuða myndu módel svo hlaupa uppí hvalaskoðunarbátinn og þegar þau væru komin í næsta dress þá þyrftu þau að koma sér yfir á prammann hjá næsta hönnuði og til þess að gera það þá þyrftu þau að HLAUPA YFIR RUNWAYIÐ á meðan annar hönnuður var að sýna og þar af leiðandi "búin að sýna fötin sem átti að fara að sýna áður en þau voru sýnd"
Ég held mig hafi sjaldan langað jafn mikið að hverfa ofan í jörðina en ég stakk reyndar uppá því við módelin mín að við myndum bara stynga okkur í sjóinn og synda upp að næsta bakka...
By the way þá hafði mér verið lofað sýningu um kvöld í gömlu flugskýli frá hernum, sound systemi með dj og ýmislegt fleira en það voru greinilega bara orð sem hún hafði ekkert hugsað sér að standa við.... svo skammaðist hún sín ekkert þegar hún bauð okkur uppá þetta!!!
En ég sagði ekki mikið, passaði bara uppá mig og mitt og gerði eins vel og ég mögulega gat miðað við aðstæður. Einn lítinn hlut bað ég þó um..... Kolbrún labbaði á milli hönnuða á meðan á sýningunni stóð og sendi fram módelin (þarf ég að taka það fram að til þess þurfti hún að labba á runwayinu) ég hafði tekið eftir því að hún var farin að flýta sér voða mikið undir lokin og þegar hún kom til mín spurði ég hvort að við værum ekki bara rólegar að njóta þess að vera þarna og svona... Hún svaraði því játandi og kallaði svo á módelin mín "GO GO GO" og ég bað hana um að senda þau fram aðeins hægar en það kom bara "GO GO GO" og hún sagði að það yrði að vera góður straumur á þessu svo að þetta liti sem best út fyrir ljósmyndarana. Sem það gerði ekki því að það var of stutt á milli módela til þess að þau gætu einusinni pósað almennilega fyrir ljósmyndara, næsta módel var alveg komin í rassinn á þeirri sem var að pósa eftir tvær sek.... Vitið þið hvernig það kemur út á myndum?? Ég skal sýna ykkur
á fyrri myndinni sjáið bilið sem var á milli módela og á þeirri seinni kellinguna komna að skipta sér af.....
Ég á samt yndislega vini og fjölskyldu sem fjölmenntu á sýninguna. Sumir þurftu að taka sér frí í vinnu, skrópa í skálnn og svona en þau mættu öll og studdu Arndísina sína og gáfu mér gott klapp þegar ég var loksins búin með sýninguna og bacardi keppnina sem ekkert var auglýst greinilega og enginn vissi af því að áhorfendur voru farnir áður en hún byrjaði...??? Fyrir utan vini og fjölskyldur hönnuðanna sem vissu samt ekkert hvað var að gerast í lokinn.
Eftir sýningu var mitt fólk voða hresst og vildu fara út að dansa en ég gat ekki annað en farið bara heim að sofa eftir að hafa þó kíkt með þeim í dinner og einn drykk.... Ég orkaði ekki einusinni að fara að sjá Bao Tranchi í Viking museum þetta kvöld þó það hafi verið planið þá svaf ég hana bara af mér. Maður var bara hálf niðurdreginn eftir allt sem maður var búinn að leggja á sig og fékk svo bara prump sýningu og vanvirðingu.
Fötin stóðu samt fyrir sínu og vöktu athygli erlendu blaðamannanna. Það er þó eitt jákvætt eftir daginn en það jafnar þó ekki út allt það slæma við þessa sýningu.
Þetta var dagur eitt... kemur bráðum dagur tvö "DAYS LEADING TO REBELUTION"
kissess Arndís Ey
No comments:
Post a Comment